فناوری کنترل عددی (NC) به استفاده از دستورالعمل های دیجیتالی متشکل از اعداد، متن و نمادها برای کنترل حرکت یک یا چند وسیله مکانیکی اشاره دارد. NC معمولاً از رایانه‌های همه منظوره یا اختصاصی برای پیاده‌سازی کنترل برنامه دیجیتال استفاده می‌کند، از این رو کنترل عددی رایانه‌ای (CNC) نامیده می‌شود. به طور کلی به آن CNC در خارج از کشور گفته می شود و اصطلاح NC دیگر به ندرت استفاده می شود. معمولاً کمیت های مکانیکی مانند موقعیت، زاویه و سرعت و همچنین کمیت های سوئیچینگ مربوط به جریان انرژی مکانیکی را کنترل می کند. ظهور NC به ظهور حامل های داده و عملیات داده های باینری متکی است. در سال 1908، ورق های فلزی سوراخ دار، حامل های داده قابل تعویض، در دسترس قرار گرفت. در پایان قرن نوزدهم، سیستم های کنترلی با استفاده از کاغذ به عنوان حامل داده و با عملکردهای کمکی اختراع شدند. در سال 1938، شانون محاسبات و انتقال سریع داده‌ها را در مؤسسه فناوری ماساچوست نشان داد و پایه‌ای را برای رایانه‌های مدرن، از جمله سیستم‌های کنترل عددی رایانه‌ای گذاشت. فناوری NC در ارتباط نزدیک با کنترل ماشین ابزار توسعه یافته است. معرفی اولین ماشین ابزار CNC در سال 1952 یک رویداد برجسته در تاریخ صنعت ماشین آلات جهانی بود که باعث پیشرفت اتوماسیون شد.
فناوری CNC که به عنوان کنترل عددی کامپیوتری (CNC) نیز شناخته می‌شود، از رایانه‌ها برای اجرای کنترل برنامه دیجیتال استفاده می‌کند. این فناوری از رایانه‌ها برای اجرای عملکردهای منطقی برای مسیر حرکت تجهیزات و عملکرد دستگاه‌های جانبی طبق برنامه‌های کنترل از قبل ذخیره‌شده استفاده می‌کند. با جایگزینی دستگاه‌های CNC با مدارهای منطقی سخت‌افزاری، عملکردهای کنترلی مختلفی مانند ذخیره‌سازی، پردازش، محاسبه و قضاوت منطقی دستورالعمل‌های عملیات ورودی را می‌توان توسط نرم‌افزار کامپیوتری انجام داد. دستورالعمل‌های میکرو{4}}به‌دست‌آمده به درایوهای سروو، موتورهای محرک یا محرک‌های هیدرولیک برای راه‌اندازی تجهیزات منتقل می‌شوند.
فرآیندهای ماشینکاری سنتی بر عملکرد دستی ماشین ابزار معمولی متکی است. برش فلز با دست انجام می شود و دقت محصول به صورت بصری با استفاده از ابزارهایی مانند کولیس اندازه گیری می شود. صنعت مدرن مدت‌هاست که بر ماشین‌ابزارهای دیجیتالی کنترل می‌شود. ماشین‌های CNC می‌توانند به‌طور خودکار هر محصول یا جزء را طبق برنامه‌های برنامه‌ریزی‌شده از قبل توسط تکنسین‌ها- پردازش کنند. این همان چیزی است که ما به آن ماشینکاری CNC می گوییم. ماشینکاری CNC به طور گسترده در تمام زمینه های پردازش مکانیکی استفاده می شود و یک روند توسعه و ابزار فنی ضروری در پردازش قالب است.
تراش های CNC که به عنوان تراش های CNC (تراش های کنترل عددی کامپیوتری) نیز شناخته می شوند، پرمصرف ترین و پرکاربردترین نوع ماشین ابزار CNC در چین هستند که تقریباً 25٪ از کل ماشین های CNC را تشکیل می دهند. ماشین ابزار CNC محصولات مکاترونیکی هستند که چندین فناوری از جمله مکانیکی، الکتریکی، هیدرولیک، پنوماتیکی، میکروالکترونیکی و فناوری اطلاعات را ادغام می کنند. آنها ابزارهای ماشینی در تجهیزات ساخت مکانیکی هستند که مزایایی مانند دقت بالا، راندمان بالا، اتوماسیون بالا و انعطاف پذیری بالا را ارائه می دهند. سطح فنی ماشین‌آلات CNC و درصد آنها در تولید و مالکیت ابزارهای برش فلز، شاخص‌های مهم توسعه اقتصادی ملی و سطح کل تولید صنعتی یک کشور است. ماشین تراش CNC به عنوان یکی از اصلی ترین انواع ماشین ابزار CNC جایگاه بسیار مهمی در بین ماشین های CNC دارد. برای چندین دهه، آنها به طور گسترده در سراسر جهان شناخته شده و به سرعت توسعه یافته اند. از زمان ظهور آن در دهه 1950، تراش های CNC برای پردازش قطعات پیچیده به صورت تک تکه و کوچک-تولید دسته ای استفاده شده است، نه تنها بهره وری و کیفیت را بهبود می بخشد، بلکه چرخه های آماده سازی تولید را کوتاه می کند و الزامات مهارت کارگران را کاهش می دهد. بنابراین، آنها به یک مسیر توسعه کلیدی برای نوآوری و انقلاب فناوری در تولید تک‌تکه‌ای و کوچک{12}}تولید شده‌اند. کشورهای سراسر جهان به شدت در حال توسعه این فناوری جدید هستند.
ما می دانیم که برای تولید-در مقیاس بزرگ قطعات، ماشین های تراش خودکار و نیمه خودکار قبلاً به اتوماسیون فرآیند تولید دست یافته اند. با این حال، اتوماسیون قطعات تک‌تکه‌ای و کوچک-دسته‌ای یک چالش بوده و برای مدت طولانی رضایت‌بخش نبوده است. به ویژه، فرآیند ماشینکاری قطعات پیچیده که به دقت بالایی نیاز دارند راکد بوده است. اگرچه برخی از کاربردهای دستگاه های پروفیل تا حدی به این موضوع پرداخته اند، اما عمل ثابت کرده است که پروفیل تراش نمی تواند این مشکل را به طور کامل حل کند.
ظهور ماشین های تراش CNC (ابزار ماشین) مسیر گسترده ای را برای حل اساسی این مشکل باز کرده است و آنها را به یک مسیر توسعه کلیدی در ماشینکاری تبدیل کرده است.